Turkije, land van de opkomende zon  

Turkije heeft altijd al de grenslijn gevormd tussen het Verre Oosten en het Westen. De Perzische koning Xerxes, de Grieken en de Romeinen en ook Alexander de Grote hebben oorlogen gevoerd omwille van dit land, dat “Klein-Azië” werd genoemd. In dit land sprak Caesar de beroemde woorden:

“Veni, vidi, vici” (ik kwam, ik zag en ik overwon).

De eeuwenoude geschiedenis en de schitterende overblijfselen hieruit hebben van Turkije een ware schatkamer gemaakt, en u kunt niet voorbij aan de rijkdommen daarvan. Het land is een paradijs van zon, zee, bergen en meren. Wie van het leven wil genieten in dit land, moet bereid zijn om zijn “way of life” te veranderen en het hectische leven in Europa achter te laten. Wees ruimdenkend en begripvol, lach gewoon om kleine probleempjes en laat de fascinatie van het land op u inwerken. Geniet van de vier jaargetijden in dit prachtige land tussen Europa en Azië.

Turkije door de eeuwen heen

Als enige land ter wereld bevindt Turkije zich in twee werelddelen (4% van het landoppervlak en hiermee de helft van Istanboel ligt in Europa, de rest ligt in Azië). Er kunnen ca. 1500 archeologische opgravingen worden bewonderd, alsmede 3 natuurwonderen (het eerste is Pamukkale, het tweede Peri Bacalri, wonderland van de fee, in Ürgüp, Cappadocië, en het derde is het Cennet - Cehennem grottenparadijs, dat zich bevindt in Mersin) en een architectonisch wereldwonder (Sümela Manastir christelijk klooster bij Trabzon).

De verandering ontstond door de val van het kalifaat in 1922 en door toedoen van Kemal Atatürk, de vader der Turken. Hij voerde in het land vele veranderingen en hervormingen door. Zo werd het moeilijk Arabische schrift afgeschaft en vervangen door het Latijnse alfabet, werd de schoolplicht ingevoerd en werd de fez (typerend hoofddeksel voor mannen) verboden. De vrouwen hoefden geen sluier meer te dragen en kregen politieke rechten, en hiermee was de gelijkgerechtigdheid van de vrouw voor de wet een feit. Ook de naamgeving werd gereformeerd. Pas sinds 1934 bestaan er in Turkije achternamen.

De dood van Kemal Atatürk in 1938 was een zware slag voor Turkije. Tot op de dag van vandaag wordt Atatürk in hoge mate vereerd als iemand die de Turken niet alleen een nieuw leven bracht, maar ook als iemand die het Turkse volk een nieuw aanzien in de wereld gaf. De verering uit zich in het feit dat er in elke stad een Atatürk-monument te vinden is.

Ondanks de “verwestelijking” is en blijft Turkije een islamitisch land. Onderdeel van de oude tradities is echter ook de spreekwoordelijke gastvrijheid, waar u nooit afwijzend tegenover moet staan. Iedereen die nauwe contacten met de Turken aangaat of onderhoudt, waardeert hun waardigheid, trots en ongelooflijke improvisatievermogen (nummer 1 op de wereldranglijst).

Turkije is als een “Sesam open u” en een land waar waar u zich snel thuis zult voelen.

Land en bevolking

Politieke situatie

Het ontstaan van het huidige moderne Turkije is het resultaat van de Onafhankelijkheidsoorlog van 1920 door Mustafa Kemal Atatürk. De belangrijkste veranderingen die Atatürk doorvoerde, waren de scheiding van kerk en staat en de oriëntering op de westerse industrielanden.

Het “Kemalisme” leeft ook tegenwoordig nog voort in de ideëen en het denken van bevolking en politiek. Sinds 1946 beschikt Turkije over een democratisch meerpartijensysteem.

Sinds mei 1993 is Süleyman Demirel president van het land. Tijdens de laatste parlementsverkiezingen van 18 april 1999 kwam de Sociaal-Democratische Partij (DSP) met 22 % van de stemmen als winnaar uit de bus. Er werd een coalitie gevormd tussen de DSP, MHP en ANAP. De post van ministerpresident wordt vervuld door de DSP-leider Bühler Ecevit en ook de minister van buitenlandse zaken, Ismail Cem, is lid van de DSP. De republiek Turkije is een democratische, laïcistische en sociale rechtsstaat, die berust op de principes van de vrede, de solidariteit, het recht en de inachtneming van de mensenrechten, en is gebaseerd op het nationalisme van Atatürk.

Turkije is lid van de NAVO, de UNO en de speciale afdelingen van de VN, de OECD, de BIZ, de WTO, het IWF de Raad van Europa, aspirant-kandidaatslid van de EU en organiserend lid van de economische unie van de landen rond de Zwarte Zee.

Sinds 1 januari 1996 bestaat er een douane-unie tussen de EU en Turkije.